Qabil Şəfahətin şeyirlərindən

BAZAR SAKİNLƏRİ

Səhərin gözü açılmamış
Bazara tökülürlər adamlar...
Hələ başqa sakinlər də var...
Boz sərçələr, qarğa-quzgunlar,
Veyil – veyil gəzən sahibsiz itlər...
Çünki orda qazanc var, cörək var.
Ac gözlər var, ac qarınlar var...
Bax, belə başlayır bazar.
Kimi araba çəkir,
Kimi yeşik daşıyır,
Kimi qarnını daşıyır
Piştaxta arxasına ...
Dolaşır bazarı arzular.
Bazar başlayacaq, alıb-satmağa..
Adamlar arasında...
Satılacaq arzular, istəklər, vicdanlar
Nə olsun ki ortada qazanc var,
Çörək var.
Beləcə, hökm sürür bazar...
Boz çərçələr əldən düşənı qamarlayacaq.
Qarğa-quzğunlar gözləyəcək,
Adamlar cəkilsin yerini tutmağa...
Yerdə qalanı dartışdırmağa
Itlər onları qovacaq,
qarğa-quzğunun tapdığı,
artıq-urtuqu qamarlamağa.
Qarınlar doymayacaq,
Gözlər doymayacaq.
Hələ səhərə yenə ümid var.
Yeni bazar sakinləri var...
Beləcə hökm sürür,
Qanunsuz qanunla

BU DƏRD ƏlİMDƏ SOYUYUB.

Hənirti yox nəfəsimdə

Bu dərd əlimdə soyuyub.

Əynimdə kirli görünür,

Görən bu dərdi kim yuyub?

Çovğun-qarda ürək donur,

Hər əsəndə külək dolur.

Bu dərd məni fağır sanır

Oyub ürəyimi oyub.

Ta yada salmayır məni,

Vecinə almayır məni,

Yanımda qalmayır mənim

Daha bu dərd məndən doyub.

Axıb göz yaşımnan gedib,

Çəkilib qaşımdan gedib,

Əkilib başımdan gedib

Məni yenə düzdə qoyub.