Narahatlıq doğuran məqam anlaqlıların etdiyi yanlışlardır.

Dünəndən etibarən bəzi paylaşımlarda Əhməd qəhrəmanlaşdırılır.

Sanki doğma qardaşını, bacısının azyaşlı övladını və digər ailə üzvlərini xüsusi amansızlıqla öldürən o deyildi.

Onun həbsdən qaçışını, guya polisləri öldürməsini, marketə basqın etməsini əks etdirən posterlər də hazırlanıb. Adam heyrət edir.

Sanki hansısa Hollivud və ya Marvel filminin qəhrəmanıdır.

Bu cür yanaşma xüsusilə yeniyetmələr arasında yanlış təsəvvürlərin formalaşmasına və təhlükəli davranış modellərinin təşviqinə səbəb ola bilər.

Ümumiyyətlə, cəmiyyətdə cinayətə haqq qazandırma ənənəsi formalaşmağa başlayır.

Həkimə qumbara atan şəxs qəhrəmanlaşdırılır. Hələ üstəlik deyirlər ki, bu hadisə başqa həkimlərə ibrət olsun.

Bu həmin həkimlərdir ki, cəmi 3-4 il əvvəl koronavirus xəstəsi doğmalarımızı, öz canımızı əmanət edib kömək diləyirdik.

Həmin həkimlərdir ki, karantin vaxtı neçəsi yorğun düşüb xəstəxana dəhlizlərində yatırdı, evinə belə gedə bilmirdi.

Şübhəsiz ki, xəstələrə laqeyd, ədalətsiz davranan həkimlərə də rast gəlinir. Lakin bu, ümumi mənzərəni əks etdirmir. Cəmiyyətimizdə öz peşəsinə məsuliyyətlə yanaşan, humanist dəyərləri rəhbər tutan, hətta zərurət yarandıqda xəstələri təmənnasız şəkildə müalicə edən vicdanlı və mərhəmətli həkimlər də var. Ona görə də hansısa neqativ hal bizim belə qanlı aktları dəstəkləməyimizə əsas yaratmır.

Hazırda oxşar yanaşma ilə çıxış edən, Əhmədə və guya onunla birlikdə müəssisədən qaçdığı iddia olunan digər şəxslərə haqq qazandırmağa çalışanlar da var.

Maraqlıdır, deyək ki, Əhməd və digər xəstələr ordan qaçsalar, bir yaxınınıza ağır xəsarət yetirsələr, yenə onların qaçışına haqq qazandıracaqsız?

Sual ritorikdir və məsələyə emosiyadan deyil, ədalət və məsuliyyət prizmasından yanaşmağın vacibliyini bir daha xatırladır.