SMS

Afaq Şıxlı

Üç söz vardı...


Onların baş hərfləri barışmaq üsulumuzdu, - ən hirsli, ən ümidsiz zamanlarımızda. Nə olur-olsun bunları cavabsız qoymazdıq...
İndi vidalaşıram səninlə. Yazdıqlarımı oxu, səsimi dinləyirsənmiş kimi... Üzümü canlandır gözlərin önündə. Məni bir daha görməyəcəksən demirəm. Görəcəksən... nə zamansa..., amma gördüyün artıq dünənki “mən” olmayacam. O “mən” bu gecə bu yazının son nöqtəsini qoyarkən öləcək çünki. ...
Bir yay günü qəfildən gəldin ömrümə. Bu gəlişə həyatımın son anına kimi heyifsilənməyəcəm. Hər sözünlə, diqqətinlə, səsinlə, gülüşünlə qanad verdin mənə, quş kimi uçub sənə gəldim. “Əzizim” dedin - əzizim oldun.
Bir pilləkan başında dodaqlarının istisi qaldı saçlarımda. Ayın bir gününü şahid gətirdin “Səni sevirəm” deməyinə. Dünyaya mənim gözlərimlə baxırsan, adım adının bitdiyi yerdən başlayır, dedin....
Mən də bu nəvazişlərin qarşılığında, incitsən də barışdım, “gəl” dediyində gəldim, sözünü cavabsız, səsini sədasız, ümidini inamsız qoymadım. Nə oldu bizə? Bir bağ arzuladıq – gəzə bilmədik... Bir görüş istədik – vidalaşdıq...
Qırx il ömrü var, - dediyimiz sevgi sazişimizi bir gündə unutduq. Üç söz vardı... Onların baş hərfləri barışmaq üsulumuzdu, - ən hirsli, ən ümidsiz zamanlarımızda. Nə olur-olsun bunları cavabsız qoymazdıq... Bir zaman... Mənsə hər zaman... Sənsə... ............. SMS?!